พึ่งกลับจากทำธุระ เข้าบ้านมา รู้สึกเหนื่อย อยู่เล็กน้อย

เพราะแดดที่แรงบางช่วง และบางช่วงของถนนที่เดินทางมา

ก็ครึ้มมืดเอาแน่ไม่ได้เลย เหมือนช่วงเวลาของการโยกย้าย

ของผู้ใหญ่ท่านนึง ทั้งต้องล่ำลา และต้อนรับในคราเดียวกัน

อาบน้ำเสร็จว่าจะขอพักซักเล็กน้อย เสียสัญญาณมือถือก็ดัง

เข้ามา ทำให้ฉันต้องผงกหัวจากที่นอนที่พึ่งล้มลงไปไม่ได้ทั้งตัวที

เป็นข้อความนึงที่ไม่มีในลิสต์มือถือ ฉันอ่านข้อความฉันก็คง

จะพอจะเข้าใจในอารมณ์ของเจ้าของข้อความนั้นว่าฟุ้งซ่าน

ขนาดไหน แต่ฉันไม่อาจจะปลอบใจเธอคนนั้นได้ ฉันไม่ได้รัก

ไม่ได้เกลียดอะไรเธอเลย หรือบางทีเธอแทบไม่มีตัวตนในโลก

ของฉันเลย เธอมานะที่จะส่งข้อความมาว่า

กราบขอโทษพี่ และ
ขอให้พี่อโหสิกรรม
ให้หนูด้วยที่เข้ามาวุ่น
วายในชีวิตของพี่จน
ทำให้พี่ทั้ง2มีปัญหากัน

มีเบอร์โชว์ให้ดู เป็นคุณจะโทรกลับไปมั้ย

ฉันไม่ ไม่รู้จะคุยอะไรกับเธอ

ฉันตัดสินใจโทรหาเขาดีกว่า

แล้วบอกเขาว่า

มีคนส่งข้อความมาว่า ขอให้ฉันอโหสิกรรมให้

เขาถามว่าใคร มีเบอร์มั้ย และบอกให้ฉันส่งข้อความ

กลับไปหาเขาที ฉันทำตามแต่ย้ำว่าคุยกันดี ๆ นะ

ย้ำเขาว่าอย่าทำแบบนี้อีก พยายามยังไงก็ได้ไม่ให้

เขาเข้ามาใกล้ฉันไม่ว่าทางใด ฉัน และ เธอคนนั้น

 ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันไม่ว่าทางใด ถ้าจะรักกัน

ก็อย่าให้ความรู้สึกผิดมันเข้ามาในชีวิตคู่ของคุณทั้งคู่

ไม่งั้นคุณและเธอจะไม่มีความสุข ฉันอยู่ส่วนฉัน

เขารับคำว่า อือม์ ! มันฟุ้งซ่าน โทษทีนะ พอดีอยู่ที่ไซด์งาน

ลูกค้า เดี๋ยวจัดการให้ ฉันวางสาย รู้สึกว่าที่เหนือย ๆ เมื่อกี้

มันหายไปหมด ฉันไม่รู้ว่าคำว่าจัดการนั่นจัดการอะไร

แต่ฉันไม่คิดว่ามันจะร้ายกาจอะไร เพราะฉันกล้าพูดว่าฉัน

รู้จักเขาดีกว่าพ่อแม่เขาซะอีก ฉันคิดว่าถ้าฉันรักใครซักคน

แต่ลึก ๆ แล้วรู้สึกผิด มันคงจะทรมานน่าดูชม ในวันแห่ง

ความสุข ก็คงมีความรู้สึกผิดเป็นเงาคอยหลอกแลบลิ้นปลิ้นตา

อยู่ข้าง ๆ เธอทุกครั้งที่ถึงที่สุดของความสุขเปรมใจ เศร้า

ฉันเศร้าไปกับเธอ โดยความคิดปรุงแต่งของฉันเอง เป็นไงล่ะ

ฉันก็ร้ายไม่ใช่เล่นเลยนะเนี้ย จะดีจะร้าย ก็อยู่กับความคิดวนเวียน

ของตัวเอง ไม่ไปเดือดร้อน พวกเขาหรอก เดี๋ยวไปออกกำลังกาย

ซะหน่อย เหงื่อจะชะล้างความคิดปรุงแต่งของฉันจะหลุดออกไปเอง